در جاده پر پیچ و خمی دارید می روید . ماشین هایی که از لاین روبه رو می آیند مرتبا از هم سبقت می گیرند سبقتهایی خطرناک  با انحراف به چپ و در محل حضور تابلوهای سبقت ممنوع و خودنمایی بیجای خط ممتد.

فکر می کنید علت چیست ؟

درست حدس زده اید دوستان راننده پس از دقایقی تحمل فشار رعایت قانون و با رد کردن اولین گشت پلیس راه (که البته کنار جاده کمین کرده بود و نمی گشت) حالا دارند سبقت می گیرند و ضمن بازگشایی عقده های این چند دقیقه حالش را هم می برند

نکته : مایی که از جلو می آمدیم یک گشت ایستای دیگر آن هم مشرف به جاده را نیز دیدیم ولی این طفلکی های مسبوق به سبقت موقعی می بینند که ... !!

یک کار آزمایشی را در یکی از کلاس ها شروع کردم . قبل از آغاز درس یک نکته کوتاه اخلاقی را روی تخته می نویسم .

روز اول حدیثی از مولا علی ( علیه السلام)

جلسه بعدی ( 2 روز بعد) آیه ای از قرآن

جلسه سوم بدلیل مشغله ذهنی پس از حضور و غیاب برنامه کلاس را داشتم شروع می کردم که یکی از بچه ها گفت : آقا ! پیام قرآنی رو نمی نویسید ؟

گفتم : دوست خوبم ! چرا ... می نویسم

هر چند بنا نداشتم و ندارم فقط از قرآن نکات را تهیه کنم ولی از اینکه این بچه خودش عنوانی را برای برنامه جدید من ابداع کرده بود کمی تعجب کردم .؛ " پیام قرآنی"

بچه ها به همین راحتی آموزش ها را می پذیرند و با آن کنار می آیند و حتی در جریان تولید و استمرار آن شریک می شوند .

امروز اگر جریان سازان از هزاران کیلومتر آن طرف تر فکر و به دنبال آن تن جوانان این مرز و بوم را به نفع مقاصد خود به خیابان ها می کشانند این یعنی از سوی این طرف،  که در چند قدمی جوانان امروزی  (و دانش آموزان 20-25 سال پیش)  در سی سال گذشته بوده است با همه ادعا و منم منم ش ، در راستای جریان سازی و عقیده پروری در ذهن کودکان و جوانان کاری در خور نکرده است .

خیر کثیری در اولین آیه ای بود که کودکش در آستانه سه سالگی خواند

پدر با شعف فراوان خندید و دست بر هم زد .

انا اعطیناک الکوثر ...

انکر الاصوات لصوت الحمیر

به مارماهی مانی ... نه این تمام نه آن !

برای من اونهایی که روی خط فکری شون پافشاری دارند نوعی از احترام را برمی انگیزند . درست یا غلط فکر کردن شون در ایجاد این حرمت مهم نیست . مهم اینه که حزب باد نیستن

به مارماهی مانی نه این تمام و نه آن

منافقی چه کنی مار باش یا ماهی